ΟΥΛΑ ΜΠΑΜΠΑ

ΟΥΛΑ ΜΠΑΜΠΑ ΛΑΙΚΗ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΡΙΑ ΤΟΥ 1950-60
Ούλα Μπάμπα έφυγε νέα, στα 52 της χρόνια, στις 19 Ιανουαρίου του 1991, στο νοσοκομείο Holy Family Hospital στην πόλη Des Plaines στο Ιλινόις, έπειτα από μακρά μάχη με τον καρκίνο.
Ο Κώστας Παπαδόπουλος για την Ούλα Μπάμπα: (Από το βιβλίο Κώστας Παπαδόπουλος Ο Παγκανίνι του μπουζουκιού, Νέαρχου Γεωργιάδη, Τάνιας Ραχματούλινα εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή 2007).
«Το χειμώνα του 1958 δουλεύαμε στου Τζίμη του Χοντρού. Μπουζούκι έπαιζα με τον Λάκη Καρνέζη, ακορντεόν έπαιζε ο Γιώργος Κουλαξίζης, βιολί ο Στέφανος Βαρτάνης, ντραμς ο άντρας της Μαρίκας Νίνου, ο Νίνος, κιθάρα ίσως δεν είχαμε, μας κάλυπτε το πιάνο. Φωνές ο Χρηστάκης και η Ούλα Μπάμπα. Εκεί στου Τζίμη του Χοντρού γνώρισα πάρα πολύ καλά και την Ούλα Μπάμπα. Καταρχήν ήτανε πάρα πολύ καλό παιδί, χωρίς ίχνος πονηριάς μέσα της.

Οτιδήποτε πονηρό προς όφελός της, μέσα από τη δουλειά, το έκανε η θετή μητέρα της, μια γυναίκα δίμετρη, που την έφερνε κάθε βράδυ στο μαγαζί. Έκανε και πολύ ωραίο χορό, ανέβαινε στο τραπέζι. Ήτανε μικροκαμωμένη, αλλά πολύ τσαχπίνα. Καταμελάχρινη, με μαύρα μαλλιά, ωραία δόντια πεταχτά και κατάμαυρα μάτια. Μελαχρινό όλο της το δέρμα! Αντιθέτως ήτανε κοκκινοτρίχα η θετή της μητέρα και ήταν και υπέρβαρη.
Εκτός από τραγουδίστρια, η Ούλα Μπάμπα ήτανε κυρίως αυτό που λέμε σήμερα σόου γούμαν. Κυρίως εκεί στηριζόταν η δουλειά της, γιατί σ’ αυτά τα μαγαζιά εμείς είχαμε συνηθίσει οι τραγουδίστριες να είναι στην καρέκλα. Από ότι είχα μάθει, από τις τραγουδίστριες μόνο η Μαρίκα Νίνου ήτανε μπριόζα και όρθια, κι έκανε κέφι στον κόσμο, γιατί είχε αυτή τη θεατρική παιδεία, απ’ ότι λέγανε. Οι άλλες τραγουδίστριες ήτανε καθιστές πιο πριν. Την ίδια εποχή, λοιπόν, που ήτανε καθιστές οι άλλες τραγουδίστριες, η Ούλα Μπάμπα κα να ’λεγε κάποια τραγούδια καθιστή, σηκωνόταν κι έκανε σόου, να πούμε. Δεν γκομένιαζε όμως, γιατί είχε από δίπλα τον ασφαλίτη, τη μάνα της. Με τους συναδέλφους συζητούσε, αλλά υπήρχε ένα κράτημα, δηλαδή σαν να υπήρχε από πάνω της ο έλεγχος. Ότι υπήρχε, υπή